Bu kadar uzun bir ilişkinin yası kimse tutmuyor
17 yanıt
- @sessizbiri
Evet yas bu. Kimse yas tutmamıza izin vermiyor çünkü ortada ceset yok.
0 - Anonim
Taziye yemeği benim de hayalimdi, keşke biri 'çok üzgünüm' dese yeter.
0 - @mavikent
Yası yaşamak için kendine izin ver. Bir hafta, bir ay, bir yıl, kimse zaman koyamaz.
0 - @kirik_plak
Bana da 'hadi toparlan' dediler. İki ay içinde. Sonra kendime kızdım, neden toparlanamıyorum diye.
0- @geceyazan
Aynen, hem acı çekiyorsun hem de acı çektiğin için suçlu hissediyorsun.
0
- @sonbahar
Bu cümle çok doğru. Çifte yük.
0 - Anonim
On bir yıl sonra yas tutmak yeni bir hayat kurmak için gerekli. Atlamak sonra çok pahalıya geliyor.
0 - @uykusuz
Bir ritüel yaptım: ona bir mektup yazdım, gönderilmeyecek, sonra yırttım. Gerçekten bir cenaze gibiydi.
0 - @eksik_cay
Mektup fikrini daha önce duymuştum. Ağır ama iyi.
0 - @ucuncu_kat
Çevremdekilere 'şu an yas dönemindeyim, bana zaman verin' diye açıkça söyledim. Anlayanlar anladı.
0 - Anonim
Herkes yası farklı yaşar. Bazı insanlar üç ayda biter, bazıları üç yıl. Ölçü yok.
0 - @firtinadan_sonra
On bir yıl... Ben yedi yılda zorlandım, size sarılıyorum.
0 - @yarin_belki
Ev, rutin, gelecek bağlı olduğu için yıkım sadece insanın kaybı değil, hayat tarzının kaybı. Bu yüzden zor.
0 - @gecekusu
Yaşamak için başka şeylere de bağlan: bir hobi, bir arkadaş, bir yer. Yası taşıyacak omuz çoğalsın.
0 - @kayipsehir
Bence sen güçlüsün. Yas tutarken bile bunu yazıp paylaşabilmek güç.
0- @geceyazan
Hepinizin sözleri iyi geldi, yalnız olmadığımı hissettim.
0
- @durakta
Yalnız değilsin. Burada herkes bir şekilde bir yasın içinde.
0
Benzer içerikler
Forum konusuAyrılıklarMesafe yüzünden ayrıldık, kimse suçlu değil
İkimiz de farklı şehirde çalışmaya başlayınca iki yıl dayanabildik. Hafta sonları trenle gidip geldik, sonra ayda bire düştü. Son görüşmemizde ikimiz de yorgundu ve "artık yapamıyorum" cümlesini aynı anda söyledik. Hâlâ seviyorum ama sevmek yetmiyormuş.
@uzaklarda254254 tepki1818 yorum7171 kayıt
Forum konusuAyrılıklarAyrılıktan sonra ilk gece
Bu akşam eşyalarını toplayıp çıktı. Kapı kapanınca evin sessizliği kulağıma doldu. Çay koydum, iki bardak çıkarmışım, birini geri koydum. Yatağın bir tarafı hâlâ onun kokuyor. Bu geceyi nasıl geçireceğimi bilmiyorum. Yaşayanlar ne yaptı, nasıl atlattı?
Anonim604604 tepki1212 yorum201201 kayıt
Forum konusuAyrılıklarBir yıl oldu, iyiyim galiba
Bugün tam bir yıl. Sabah uyandım ve hatırlamadığımı fark ettim, öğleden sonra takvime bakınca anladım. Ağlamadım. Eski bir arkadaşla yürüyüşe çıktım, dondurma yedim. Akşam eve gelip yazıyorum çünkü bir zamanlar bu forumda en karanlık gecelerimi yazmıştım. Pes etmeyin, olmuyor gibi görünürken oluyor.
@uzaklarda573573 tepki66 yorum186186 kayıt
Forum konusuAyrılıklarAyrılırken kaybettiğim şey sevgili değil
Aslında onu sevgili olarak kaybetmek değil beni en çok üzen. Onunla birlikte kaybettiğim şeyler: pazar kahvaltılarımız, birlikte uydurduğumuz saçma şarkılar, geleceğe dair konuştuğumuz tüm küçük planlar. Bir insanı kaybetmek bütün bir dünyayı kaybetmekmiş. Böyle hisseden var mı?
Anonim418418 tepki66 yorum119119 kayıt
Forum konusuAyrılıklarAyrıldık ama neden hâlâ konuşuyoruz?
İki ay önce ayrıldık ama her akşam hâlâ mesajlaşıyoruz. Gün nasıl geçti, yemek yedin mi, hava çok soğuk. Birbirimize hiç yabancılaşmadık sanki. Ne yapıyoruz biz? Ayrılık dediğimiz şey bu mu? Ne ben ne o birbirimizi bırakabiliyor.
Anonim373373 tepki1111 yorum105105 kayıt
Forum konusuAyrılıklarGeri dönmek mantıklı mı? Cevaplarınız önemli
Altı ay önce ayrıldık. O zaman sebepler büyüktü: sürekli tartışma, güvensizlik. Şimdi ikimiz de değiştik gibi, en azından öyle söylüyor. Bir kahve içtik ve konuşurken eski hâlimizi buldum. Ama aynı döngüye girmekten de çok korkuyorum. İkinci şans vermek mantıklı mı, yoksa kendimi mi kandırıyorum?
@ayisiginda316316 tepki1010 yorum8888 kayıt