İçeriğe geç
SevenSevilmiyor

Tek başıma yaşamanın en sessiz tarafı: akşam yemeği

@yalnizadam1960 görüntülenme
Üç yıldır tek başıma yaşıyorum. Sabahlar, işler, hafta sonu temizlikleri, hepsine alıştım. Ama akşam yemeği hâlâ zor. Masaya tek tabak koyup telefona bakarak yemek yemek insana kendini tuhaf hissettiriyor. Bazen sırf ses olsun diye bir şey açıyorum. Sizin akşam yemeği alışkanlığınız nasıl?

5 yanıt

  • @sonbahar

    Ben masayı özenle kuruyorum: peçete, düzgün tabak, mum. Garip gelebilir ama kendine misafir gibi davranınca yemek törene dönüşüyor.

    0
  • Anonim

    Mum konusu bana fazla süslü geldi ama pişirmeyi denemek iyi fikir. Hazır yemek yedikçe daha yalnız hissettim.

    0
    • @yalnizadam

      Pişirmek mantıklı. Çorba yapmayı öğrendim geçen ay, kokusu bile evi doldurdu.

      0
  • @bir_sessizlik

    Haftada bir gün eski bir arkadaşı yemeğe çağırıyorum, diğer günler bir kitapla yiyorum. Kitap sessizliği iyi dolduruyor.

    0
  • @geceyolcusu

    Bu hissin adı belki yalnızlık değil, alışkanlık eksikliği. Bir ritüel bulunca ağırlığı hafifliyor.

    0
  • Forum konusuHayat

    Tek başıma ev tutmak: ilk faturayı yatırınca ağladım

    Sembolik bir şey gibi geldi, yıllarca ailemle yaşadım, ilk kez kendi adıma bir fatura geldi ve yatırırken gözlerim doldu. Sevinç mi, korku mu bilmiyorum. Evde bir tencere, iki tabak ve bir yatak var. Akşamları kendi kendime yemek yapıp yiyorum ve garip biçimde gurur duyuyorum. Ama telefon çalmayınc…

    @gecekusu99 tepki88 yorum00 kayıt
  • Forum konusuHayat

    Geleceği düşününce göğsüm sıkışıyor, sizde de var mı?

    Beş yıl sonra neredeyim, ne iş yapıyorum, kimle yaşıyorum diye düşününce nefesim daralıyor. Aslında şu an kötü değilim ama gelecek bir sis gibi. Arkadaşlarım planlı, ben günü kurtarıyorum. Bazen bunun tembellik olduğunu düşünüyorum, bazen korku.

    @sonmesaj499499 tepki1212 yorum131131 kayıt
  • Forum konusuHayat

    Bir yılda neler değişti: küçük bir bilanço

    Bir yıl önce bu saatlerde işsizdim, yeni şehre gelmeye karar vermiştim. Şimdi küçük bir evim, kısmen sevdiğim bir işim ve iki yeni arkadaşım var. Hayat mucizevi bir şekilde düzelmedi, sadece yavaş yavaş yerine oturdu. Kendi küçük bilançonuzu paylaşmak ister misiniz?

    @geceyolcusu387387 tepki99 yorum8888 kayıt
  • Forum konusuHayat

    Yirmi sekiz yaşında işimden istifa ettim, şimdi korkuyorum

    Beş yıl çalıştığım yerden dün istifa dilekçemi verdim. Maaş iyiydi ama her pazar akşamı midem düğümleniyordu. Elimde birkaç aylık birikim var, bir planım yok. Annem aradı, sesi sessizdi, ne diyeceğini bilemedi. Kararımdan emin olduğum anlar da var, sabah üçte tavana bakıp saçmaladım dediğim anlar d…

    Anonim340340 tepki99 yorum7474 kayıt
  • Forum konusuHayat

    Yeni işte ilk ay: herkes bir şeyi biliyor, ben hiçbir şeyi

    İki hafta önce yeni işe başladım. Toplantılarda kısaltmalar uçuşuyor, ben not alıp sonra aratıyorum. Yanımdaki masa çok yardımsever ama soru sormaktan çekiniyorum, aptal görünürüm diye. Akşam eve gelince bitmiş oluyorum. Bu his geçer mi?

    Anonim264264 tepki77 yorum5252 kayıt
  • Forum konusuHayat

    Otuz üçüm ve hâlâ ne yapmak istediğimi bilmiyorum

    Arkadaşlarım evlendi, çocuk sahibi oldu ya da kariyerinde bir yere geldi. Ben otuz üç yaşında, aynı ofiste, aynı masada, her sabah aynı otobüse biniyorum. Kötü bir hayatım yok, o da zor, çünkü şikayet edecek net bir şey bulamıyorum. Sadece bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum. Bazen yarın her ş…

    @dalgin_adam217217 tepki1717 yorum4747 kayıt