İçeriğe geç
SevenSevilmiyor

Annemin ördüğü yeleği attım

AnonimHikâye5390 görüntülenme
Annem her kış bana bir şeyler örer. Geçen yıl koyu yeşil, iri düğmeli bir yelek yaptı; ben içimden “bunu kim giyer” dedim, yüzüne gülümseyip teşekkür ettim. Bir ay sonra taşınırken eski eşyaların çuvalına koydum ve konteynere bıraktım. Bu hafta annem aradı: “Yeleği giyiyor musun, sakın üşüme.” Evet anne, giyiyorum, dedim. Kapattıktan sonra sokağa inip konteynerin olduğu köşeye baktım, tabii ki boştu. Şimdi kendim iplik alıp ona bir şey örmeyi öğreniyorum. Berbat bir atkı çıkıyor, ilmekler yamuk. Ama bitirince götüreceğim ve belki yeleği bir daha hiç sormaz.

0 yanıt

Henüz yanıt yok. İlk yanıtı sen yaz.

  • HikâyeAnonim İtiraflar

    İyiyim demek bir beceriye dönüştü

    Herkes “nasılsın” diye soruyor ve ben bir yıldır “iyiyim” diyorum; öyle inandırıcı bir iyiyim ki sorana gerçekten bir şey olmadığını düşündürüyorum. İş arkadaşlarım beni neşeli sanıyor. Akşam kapıyı kapatınca omuzlarım düşüyor, ayakkabılarımı çıkarmadan koridorda oturup duvara bakıyorum. Kimseye an…

    @isimsiz478478 tepki6161 yorum119119 kayıt
  • HikâyeAnonim İtiraflar

    Hâlâ ortak hesabın şifresini biliyorum

    Ayrıldık, eşyalar bölüşüldü, numaralar silindi. Ama bir dizi platformunun hesabı ikimizin adına açılmıştı ve ben şifreyi hiç değiştirmedim. Geceleri girip ne izlediğine bakıyorum. “İzlemeye devam et” bölümünde bizim bitiremediğimiz dizi duruyor; o yeni bölümlere geçmiş. Bunu yazmak bile utanç veric…

    Anonim263263 tepki5252 yorum4141 kayıt
  • HikâyeUnutamayanlar

    On dört saniyelik sesli mesaj

    Babamın telefonunda yüzlerce mesaj vardı ama bende yalnızca bir tane kaldı: on dört saniyelik bir sesli mesaj. “Kızım, ekmek aldım, kapıyı açma, anahtarım var.” Hepsi bu. Arka planda bir kuşun sesi, bir de ayakkabılarını paspasa vurması. Kaç yıl oldu, saymıyorum. Bazı geceler dinliyorum, bazı gecel…

    @ayisiginda642642 tepki4848 yorum176176 kayıt
  • HikâyeAyrılıklar

    Fincanları bölüştük

    Kavga etmedik. En zoru buydu galiba. Bir pazar sabahı mutfakta karşılıklı oturduk, ikimiz de artık aynı yere bakmadığımızı biliyorduk. Fincanları bölüştük: mavi olan sende kalsın dedi, ben kenarı çatlak olanı aldım, çünkü ilk kahvemizi onunla içmiştik. Kimse bağırmadı, kimse kapıyı çarpmadı. Valiz…

    Anonim524524 tepki4141 yorum133133 kayıt
  • HikâyeDertleşme

    Yeni şehirde ilk çorba

    Yeni şehre geldiğimin ikinci haftasıydı. Salon koli dolu, davlumbaz çalışmıyor, akşam sekizde telefonum kimseden ses vermiyor. Kapı çalındı: karşı komşu, elinde kapaklı bir tencere. “Yeni taşınanın ilk akşamı yemek çıkmaz,” dedi, “mercimek.” Ben ağzımdan tuhaf bir teşekkür çıkardım. Tencereyi kolil…

    Anonim391391 tepki2727 yorum8282 kayıt
  • HikâyeAyrılıklar

    Dolapta kalan gri mont

    Gittiğin gün gri montunu almamışsın. Dolabın en alt rafına katlayıp koydum, eline almak istemedim ama atmaya da kıyamadım. Aylar sonra bir kış akşamı durakta donarken eve dönüp onu giydim. Kollar uzundu, cebinde buruşuk bir otobüs bileti ve nane şekeri çıktı. Güldüm, çünkü nane şekeri hep sende olu…

    @biriydim311311 tepki2929 yorum7474 kayıt