İçeriğe geç
SevenSevilmiyor

Gece vardiyasının en sessiz saati

@uykusuzHikâye1342 görüntülenme
Sabaha karşı dörtte koridorun ışıkları yarı yarıya kısılır. O saatte hastane başka bir yere dönüşür; monitörlerin bip sesleri bile daha yumuşak gelir. Bu gece beşinci kata çay götürürken yaşlı bir amca uyanıktı. “Evladım, geceler neden bu kadar uzun?” dedi. Ne diyeceğimi bilemedim, yanına oturup elini tuttum, parmakları buz gibiydi. Bir süre hiç konuşmadık. Dışarıda yağmur başlamıştı, camın vuruşunu dinledik. Bir saat sonra uyudu. Vardiya çıkışında sabah ışığına adım attığımda omuzlarım ağrıyordu ama içim tuhaf biçimde hafifti. Herkes bizim yorulduğumuzu sanıyor. Bazen yalnızca biri elini tutsun diye orada olduğumuzu bilmiyorlar.

0 yanıt

Henüz yanıt yok. İlk yanıtı sen yaz.

Benzer içerikler

  • HikâyeGece Yazıları

    Buzdolabının ışığında saat üç

    Saat üç. Buzdolabını açıp ne aradığımı unutarak ışığına bakıyorum. Bir kavanoz turşu, yarım limon, üç gündür bitmeyen makarna. Mutfağın tek ışığı bu, sarı ve soğuk. Gündüz telefonla, toplantıyla, yetişmeyle uğraşırken aklıma gelmeyen her şey geceleri sırayla kapıyı çalıyor: cevaplamadığım bir mesaj…

    Anonim165165 tepki1313 yorum3535 kayıt
  • HikâyeUnutamayanlar

    On dört saniyelik sesli mesaj

    Babamın telefonunda yüzlerce mesaj vardı ama bende yalnızca bir tane kaldı: on dört saniyelik bir sesli mesaj. “Kızım, ekmek aldım, kapıyı açma, anahtarım var.” Hepsi bu. Arka planda bir kuşun sesi, bir de ayakkabılarını paspasa vurması. Kaç yıl oldu, saymıyorum. Bazı geceler dinliyorum, bazı gecel…

    @ayisiginda642642 tepki4848 yorum176176 kayıt
  • HikâyeAyrılıklar

    Fincanları bölüştük

    Kavga etmedik. En zoru buydu galiba. Bir pazar sabahı mutfakta karşılıklı oturduk, ikimiz de artık aynı yere bakmadığımızı biliyorduk. Fincanları bölüştük: mavi olan sende kalsın dedi, ben kenarı çatlak olanı aldım, çünkü ilk kahvemizi onunla içmiştik. Kimse bağırmadı, kimse kapıyı çarpmadı. Valiz…

    Anonim524524 tepki4141 yorum133133 kayıt
  • HikâyeAnonim İtiraflar

    İyiyim demek bir beceriye dönüştü

    Herkes “nasılsın” diye soruyor ve ben bir yıldır “iyiyim” diyorum; öyle inandırıcı bir iyiyim ki sorana gerçekten bir şey olmadığını düşündürüyorum. İş arkadaşlarım beni neşeli sanıyor. Akşam kapıyı kapatınca omuzlarım düşüyor, ayakkabılarımı çıkarmadan koridorda oturup duvara bakıyorum. Kimseye an…

    @isimsiz478478 tepki6161 yorum119119 kayıt
  • HikâyeDertleşme

    Yeni şehirde ilk çorba

    Yeni şehre geldiğimin ikinci haftasıydı. Salon koli dolu, davlumbaz çalışmıyor, akşam sekizde telefonum kimseden ses vermiyor. Kapı çalındı: karşı komşu, elinde kapaklı bir tencere. “Yeni taşınanın ilk akşamı yemek çıkmaz,” dedi, “mercimek.” Ben ağzımdan tuhaf bir teşekkür çıkardım. Tencereyi kolil…

    Anonim391391 tepki2727 yorum8282 kayıt
  • HikâyeAnonim İtiraflar

    Annemin ördüğü yeleği attım

    Annem her kış bana bir şeyler örer. Geçen yıl koyu yeşil, iri düğmeli bir yelek yaptı; ben içimden “bunu kim giyer” dedim, yüzüne gülümseyip teşekkür ettim. Bir ay sonra taşınırken eski eşyaların çuvalına koydum ve konteynere bıraktım. Bu hafta annem aradı: “Yeleği giyiyor musun, sakın üşüme.” Evet…

    Anonim357357 tepki3333 yorum8888 kayıt